Saturday, August 25, 2007

sharing TLW at Kaingin 1

my groupmates (Opa, Ria, Ava, Jha, Kika and Monics) and ofcourse AKO went to KAINGIN 1 to share TRUE LOVE WAITS the young people residing there. (THANKS PASTOR NOEME FOR ACCOMODATING US) And siyempre mas naging masaya kasi Diane (Cloud) and Martin gave their time to help me facilitate. I enjoyed sharing my faith and love principles with the young people in kaingin and ofcourse sharing with my two beloved friends! i was expecting na sobrang gulo ng mga youth pero they were 100 percent participating and enjoying the seminar!




Sa Sala lang po Re-Run!

Tuloy na tuloy na ang RE-RUN ng
Sa Sala lang po
sa PETA theater center sa darating na
NOVEMBER 30 and DECEMBER 01.

Tatlong Bulaklak sa Tagtuyot



Bahay ni Kuya




Baranggay Pekto





Wednesday, August 22, 2007

green day


We were invited to perform at the marian auditorium for the celebration of our environment week. We did a dramatic interpretation of Prey's poem about the environment. i am not satisfied with our performance kahit na yung iba sabi ok naman. i feel na hindi pinay yung nag-perform, ok siya, pero hindi siya excellent kasi hindi kami ganun kasabay-sabay. kagabi lang kami nag-practice and mahirap magmemorize ng lines. i feel really bad right now. And isa pa, hindi sanay ang crowd sa performance namin, we were delivering a very serious message yet some of them were laughing, comedy? anyway... we cannot please everybody.

a chat conversation with ria

ria: ok...basahin mo na mga questions
ria: btw, congrats pala kanina, ako personally ok sakin ung presentation, yun nga lang ang hostile ng crowd, sila ung tipong hindi maaappreciate ang ganong performance
ria: pero ok talaga para sa akin
ria: promise
ria:
faythe santiago: thanks. actually kanina pa ako naghihimutok dahil feeling namin panget kasi less practice kaya di kami sabay sabay. tapos tawa ng tawa audience lungkot.
ria: wag mo na imind ung audience, di sila sanay sa ganon or di sila openminded para maappreciate ung ganong presentation..puro alam nila party style haaay
ria: matagal pa bago matuto ang mga audience na mag appreciate ng mga alternative performances
faythe santiago: hay. thanks for the encouragement, akala ko talaga wlang natuwa at feel ko di kami ever maiinvite.
ria: nge
ria: sus
ria: actually un sana ung una kong gustong sabihin sayo bago pa nangyari ung sa kaingin haha...pero naiba ang ihip ng hangin haaaay
ria: di na kse kta nakita kanina
faythe santiago: anu yung gusto mo sabihin?
faythe santiago: yung?
ria: un nga ung performance
ria: nyo kanina
ria: naiinis lang ako sa mga tao
ria: dahil bastos sila
faythe santiago: kung alam mo lang talaga na-feel ng pinay.

CONGRATS PINAY!

Thursday, August 16, 2007

puting taxi

there are two kinds of pain: discipline and regret. totoo ito. kasi naman ilang beses na ako pinagsasabihan ng mga magulang ko, mga kapatid ko, mga kaibigan ko at ng sarili ko na wag nang maging CARELESS EVER! Ingatan ang gamit. wag iwanan kung saan saan. pero sadyang MAKAKALIMUTIN lang ba talaga ako o talagang CARELESS lang talaga? at ngayon dahil hindi ko dinisplina ang aking sarili---ako ay humarap sa isang NAPAKALAKING PROBLEMA.

Sana Thesis, film, devcomm, business plan at ang interview namin bukas kay Gibbs Cadiz at kay Sir. Dennis Marasigan nalang ang problema ko---dumagdag pa ang magiging adventure namin ni jam bukas sa paghahanap ng PUTING TAXI. Madaming puting taxi sa daan. Magkakapareho din ang mukha ng mga taxi driver. kaya hindi ko alam kung papaano kami magtatagpo. sana magtagpo ang aming landas. Sana mabait kang driver at iniisip mo din na hanapin ako. sana mabait kang driver at iniisip mo ang nararamdaman ko.

Halos hindi ko na ma-define ang nararamdaman ko ngayon, halong takot, kaba at FAITH. Ang hirap pala paghaluin. Pero dapat maghari ang FAITH. At sana pagtapos ng pagsubok na ito matutuo na akong magingat ng gamit. Lord, please help me. Sana gumawa ka ng miracle.

Monday, August 6, 2007

a blog entry that made me cry


Kung mayroon mang pagbabagong naganap sa akin nitong mga nakalipas na buwan ay dahil pa rin sa Pinay. Actually, dalawang pagbabago iyon. Una, naniniwala ako na pinadala Niya ang taong ito sa amin bilang instrumento. Ipinadala Niya ang taong ito upang baguhin ang mundo ni Tapey (Prey) na walang ibang laman kung hindi make-ups, movies, crushes, boylets, phone calls, chatting at kung ano-ano pa. Ngayon ko lang naramdamang college na pala ako dahil ngayon ko lang din nakita ang purpose ko. Ngayon ko lang din naramdamang kailangan at mahalaga ako. At dahil nga sa taong ito na walang gusto kung hindi maging instrumento ng pagbabago, naging ‘passionate’ ako sa ginagawa ko, mas minamahal ko kung ano ako ngayon, mas nagpapasalamat ako sa araw-araw at mas gusto kong ma-achieve ang goals ko. This person served as one of my inspirations while working on our production. Pinakita niya ang strengths niya sa aming lahat which gave us also the strength to go on. We felt her influence. At alam kong ganon din siya sa akin. If you only know how much it made my heart cry when you said, ‘I TRUST YOU, favorite’.

-I trust you, too, sister. Heaven sent ka! Hindi pa man natin nababago ang audience, may nabago ka na. At kaming mga members yun.=) (Umiyak kami ni Elaine nung prod party, ikaw kasi e.)


-Prey Dominguez